Maigret en de kabeljauwvissers by Georges Simenon

Author:Georges Simenon
Language: nld
Format: mobi
ISBN: 9789022972182
Publisher: Bruna & Zoon
Published: 1973-08-14T22:00:00+00:00

7 Onder elkaar

Het was zo'n situatie die vanzelf ontstaan was en waarvan men zich moeilijk los kon maken. Marie Léonnec die alleen in Fécamp was en die door een gemeenschappelijke vriend bij de Maigrets was aanbevolen, at bij hen aan tafel.

En nu was haar verloofde er ook. Ze bevonden zich alle vier op het strand toen de bel de lunch in het hotel aankondigde. Pierre Le Clinche aarzelde, keek gegeneerd naar de anderen.

'Laten we gaan. Er zal voor een persoon extra bijgedekt worden,' zei Maigret.

Hij nam zijn vrouw bij de arm voor het oversteken van de dijk. Het jonge paar volgde in stilte, of liever, alleen Marie sprak zachtjes, maar beslist. 'Weet je wat ze tegen hem zegt?' vroeg de commissaris aan zijn vrouw.

'Ja, ze heeft het vanochtend wel tien keer tegen me herhaald, omdat ze wilde weten of het goed was. Ze verzekert hem dat ze hem niets kwalijk neemt, wat er ook gebeurd mag zijn. Begrijp je? Ze praat niet over die vrouw, ze doet net of ze van niets weet, maar ze heeft me verzekerd dat ze toch op die woorden de nadruk zal leggen, wat er ook gebeurd mag zijn. Arm kind! Ze zou voor hem naar de andere kant van de wereld reizen.'

'Helaas,' verzuchtte Maigret. 'Wat bedoel je daarmee?' *Niets. Is dit onze tafel?'

De lunch verliep rustig, te rustig. De tafels stonden dicht bij elkaar zodat er nauwelijks hardop gesproken kon worden. Maigret vermeed het naar Le Clinche te kijken om hem op zijn gemak te stellen, maar de houding van de marconist verontrustte hem toch, zoals die Marie Léonnec verontrustte, wier gezicht er helemaal verfomfaaid uitzag.

De jongeman bleef somber, bedrukt. Hij at. Hij dronk. Hij beantwoordde vragen, maar zijn gedachten waren elders. En verschillende keren schrok hij op wanneer hij achter zich voetstappen hoorde, het leek wel of hij bang was voor iets.

De vensters van de eetzaal stonden wagenwijd open en men zag de met zonnelovertjes bezette zee. Het was warm. Le Clinche zat met zijn rug naar buiten gekeerd en soms draaide hij zich plotseling nerveus om en keek vragend naar de horizon. Mevrouw Maigret hield het gesprek op gang, ze richtte zich vooral tot het jonge meisje, ze sprak over onbenulligheden om stiltes te vermijden. Ze waren ver van het drama verwijderd in dit familiehotel. Het vertrouwde geluid van vaatwerk en glazen. Een halve fles bordeaux en een fles mineraalwater op de tafel...

De gerant werd er ook door misleid: bij het dessert kwam hij naderbij en vroeg:

'Moet er een kamer in orde worden gebracht voor meneer?'

Hij keek daarbij naar Le Clinche, hij voelde dat hij de verloofde was en hij hield de Maigrets ongetwijfeld voor de ouders van het jonge meisje. Twee of driemaal maakte de marconist hetzelfde gebaar als 's morgens tijdens de confrontatie. Een snelle beweging van zijn hand over zijn voorhoofd, een zeer slap, zeer vermoeid gebaar. Wat doen we?'

De eters verspreidden zich, ze stonden met zijn vieren op het terras.

'Als we een ogenblikje gingen zitten?' stelde mevrouw Maigret voor.

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.